İş Kanunu Madde 46

Hafta tatili ücreti

    Madde 46 – Bu Kanun kapsamına giren işyerlerinde, işçilere tatil gününden önce 63 üncü maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşulu ile yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmidört saat dinlenme (hafta tatili) verilir.

Çalışılmayan hafta tatili günü için işveren tarafından bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücreti tam olarak ödenir.

Şu kadar ki;

a) Çalışmadığı halde kanunen çalışma süresinden sayılan zamanlar ile günlük ücret ödenen veya ödenmeyen kanundan veya sözleşmeden doğan tatil günleri,

b) (Değişik: 4/4/2015-6645/35 md.) Ek 2 nci maddede sayılan izin süreleri,

c) Bir haftalık süre içinde kalmak üzere işveren tarafından verilen diğer izinlerle hekim raporuyla verilen hastalık ve dinlenme izinleri,

Çalışılmış günler gibi hesaba katılır.

Zorlayıcı ve ekonomik bir sebep olmadan işyerindeki çalışmanın haftanın bir veya birkaç gününde işveren tarafından tatil edilmesi halinde haftanın çalışılmayan günleri ücretli hafta tatiline hak kazanmak için çalışılmış sayılır.

Bir işyerinde işin bir haftadan fazla bir süre ile tatil edilmesini gerektiren zorlayıcı sebepler ortaya çıktığı zaman, 24 ve 25 inci maddelerin (III) numaralı bentlerinde gösterilen zorlayıcı sebeplerden ötürü çalışılmayan günler için işçilere ödenen yarım ücret hafta tatili günü için de ödenir.

Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde hafta tatili ücreti işverence işçiye ödenir.

  1. GEREKÇE
    MADDE 46-
    Bu Kanunun 63 üncü maddesi ile iş sürelerinde sözleşmelerle esnekleşme yapılması yolu açıldığından, hafta tatilinin mutlaka 6 işgünü çalışılmış olmasına bağlı olmaksızın 7 günlük bir zaman dilimi içinde en az 24 saat dinlenme (hafta tatili) verilmesi esası kabul edilmiştir.

    Madde metninden, çalışılmadığı halde iş sürelerinden sayılan hallerle ilgili üçüncü fıkranın (a) bendinde yeni getirilen iş süreleri sistemine göre cumartesi günleri çalışılıp çalışılmadığına bakılmaksızın işgünü sayıldığından ve cumartesi günü yarım gün çalışılmasının da artık bir anlamı olmadığından, cumartesi gününe ilişkin cümle çıkarılmıştır.

    Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde hafta tatili ücretinin nasıl hesaplanacağı 49 uncu maddede gösterildiğinden bu maddenin son fıkrasından tekrardan kaçınmak için çıkarılmıştır.

  2. KARAR

    “Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık davacının hafta tatili alacağı bulunup bulunmadığı hususundadır.4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanunun 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.
    2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür. Dosya kapsamına göre, davacı haftanın her günü çalıştığını, ancak hafta tatili ücreti ödenmediğini ileri sürmüş olup, davalı ise davacının haftada altı gün çalıştığını, hafta tatili çalışmasının bulunmadığını savunmuştur. Her ne kadar, bilirkişi raporunda davacının ayda iki hafta tatili çalıştığı kabul edilerek, hafta tatili alacağı hesaplanmış ise de, mahkemece işyeri kayıtlarının düzenli olduğu, günü gününe tutulduğu davacı tarafından herhangi bir çekince kaydı konulmadan imzalandığı ve süresi içinde irade bozukluğu ileri sürülmediği buna göre bordrolarda tahakkuk ettirilen ve ödenen alacakları ve puantaj kayıtları dışında fazla çalışmalarının bulunmadığının anlaşıldığı belirtilerek hafta tatili alacağı talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla çalışma alacağının reddine yönelik olarak belirtilen gerekçeye dayanılmış ise de, somut olarak hafta tatili alacağı talebinin reddine dair herhangi bir gerekçe ortaya konulmamıştır. Diğer taraftan, dosya içinde davalı tarafça sunulan imza föyleri ile puantaj kayıtları ve bordrolar bulunmakta olup, mahkemece bu belgeler konusunda gerekli ve yeterli değerlendirmenin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları, davacının ayda iki pazar mesaiye çağrıldığını, davalı tanıkları ise Pazar günü mesaisinin olduğunu, davacı pazar mesaisine geldiği takdirde ücretinin ödendiğini ifade etmiştir. Buna göre mahkemece yapılması gereken iş, taraf tanıklarının pazar günü çalışıldığına dair beyanları, bordrolar, puantaj kayıtları ve imza föyleri birlikte değerlendirilmek suretiyle davacının hafta tatili alacağı bulunup bulunmadığının belirlenmesidir. Davacının imzası ile teyit edilmeyen kayıtlara itibar edilemeyeceği de göz önüne alınarak, gerekli inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra hafta tatili alacağı talebi hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis bozmayı gerektirmiştir.” Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E:2015/30859, K:2017/25269, T:21.11.2017

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.