İş Kanunu Madde 68

Ara dinlenmesi

    Madde 68 – Günlük çalışma süresinin ortalama bir zamanında o yerin gelenekleri ve işin gereğine göre ayarlanmak suretiyle işçilere;

a) Dört saat veya daha kısa süreli işlerde onbeş dakika,

b) Dört saatten fazla ve yedibuçuk saate kadar (yedibuçuk saat dahil) süreli işlerde yarım saat,

c) Yedibuçuk saatten fazla süreli işlerde bir saat,

Ara dinlenmesi verilir.

Bu dinlenme süreleri en az olup aralıksız verilir.

Ancak bu süreler, iklim, mevsim, o yerdeki gelenekler ve işin niteliği göz önünde tutularak sözleşmeler ile aralı olarak kullandırılabilir.

Dinlenmeler bir işyerinde işçilere aynı veya değişik saatlerde kullandırılabilir.

Ara dinlenmeleri çalışma süresinden sayılmaz.

  1. GEREKÇE
    MADDE 68-
    Ara dinlenmeleri konusunda 1475 sayılı Kanunun 64 üncü madde hükmü aynen muhafaza edilmiştir.

  2. KARARLAR
    1. “İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
    İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.
    Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.
    Somut uyuşmazlıkta; davacının, yaz aylarında günde 14 saat, kış aylarında ise günde 12 saat çalıştığı anlaşılmaktadır.
    Hükme esas bilirkişi raporu incelendiğinde ise, hem yaz hem de kış aylarındaki çalışmalarından günlük 1,5 saat ara dinlenme süresi düşüldüğü görülmüştür.
    Günlük 12 saatlik çalışmanın söz konusu olduğu kış aylarında 1,5 saat ara dinlenmesi yapıldığı kabulü yerinde ise de, daha fazla günlük çalışma yapılan yaz aylarında yine aynı sürede ara dinlenmesi yapıldığının kabulü hatalıdır.
    Yukarıdaki ilkeler doğrultusunda yaz aylarındaki günlük 14 saatlik çalışmalardan 2 saat ara dinlenme süresi düşülmesi dosya içeriğine daha uygun olacaktır.” Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E:2017/4530 K:2018/3591, T:20.02.2018

    2. “Mahkemece dosyadaki deliller ve özellikle iş müfettişi raporuna göre davacının 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiği ve bu sisteme göre 2 saatlik ara dinlenme süresi ile ve Toplu İş sözleşmesinde haftalık çalışma saatinin 40 saat olarak belirlenmesi dikkate alınarak haftalık 37 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, 24 saatlik çalışma süresinde ara dinlenme süresinin ne kadar olduğu ve davacıya yatma imkanı sağlanıp sağlanmadığı davalıdan sorularak ve gerekirse taraf tanıkları bu yönde yeniden dinlenerek, yatma imkanı olduğunun belirlenmesi halinde 10 saatlik ara dinlenme süresi, yatma imkanı olmadığı takdirde ise 24 saatlik çalışmada 4 saatlik ara dinlenme süresi kabul edilerek davacı alacağı belirlenmelidir.” Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E:2015/9347, K:2018/3219, T:19.02.2018

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir